സുൽത്താൻ സ്വലാഹുദ്ദീൻ അയ്യൂബി

ആമുഖം

ഏകദേശം 88 വർഷം ബൈത്തുൽ മുഖദ്ദസ് കുരിശുയുദ്ധക്കാരുടെ കൈയിലായിരുന്നു. 1099-ൽ അവർ ആ പുണ്യനഗരം പിടിച്ചടക്കിയപ്പോൾ തെരുവുകളിൽ ആയിരക്കണക്കിന് മുസ്‌ലിംകളുടെ രക്തം ഒഴുകി. പിന്നീട് 1187-ൽ ആ നഗരം മുസ്‌ലിംകൾ തിരിച്ചുപിടിച്ചപ്പോൾ, പ്രതികാരം ചെയ്യുന്നതിന് പകരം കാരുണ്യം കാണിച്ച ഒരു സുൽത്താനെ ലോകം കണ്ടു. അദ്ദേഹമാണ് സ്വലാഹുദ്ദീൻ യൂസുഫ് ബിൻ അയ്യൂബ്.

മുസ്‌ലിം ചരിത്രകാരന്മാർ മാത്രമല്ല, എതിർപക്ഷത്തുണ്ടായിരുന്ന യൂറോപ്യൻ എഴുത്തുകാർ പോലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ മാന്യതയെ പുകഴ്ത്തിയിട്ടുണ്ട്. ആ ജീവിതത്തിലേക്ക് നമുക്ക് പോകാം.

ആദ്യകാല ജീവിതം

യൂസുഫ് ബിൻ അയ്യൂബ് ബിൻ ശാദീ എന്നാണ് യഥാർഥ പേര്. “സ്വലാഹുദ്ദീൻ” (ദീനിന്റെ നന്മ) എന്നത് സ്ഥാനപ്പേരാണ്. കുർദ് വംശജനാണ്. ഹിജ്റ 532-ൽ (ക്രി. 1137/38) ഇറാഖിലെ തിക്‌രീത്തിലാണ് ജനനം. പിതാവ് നജ്മുദ്ദീൻ അയ്യൂബ് അന്ന് തിക്‌രീത്ത് കോട്ടയുടെ ചുമതലക്കാരനായിരുന്നു.

ജനിച്ച അതേ രാത്രി തന്നെ കുടുംബത്തിന് തിക്‌രീത്ത് വിടേണ്ടി വന്നു എന്ന് ചരിത്രകാരന്മാർ പറയുന്നു. പിന്നീട് അവർ മൗസിലിലെ ഭരണാധികാരി ഇമാദുദ്ദീൻ സൻകിയുടെ സേവനത്തിലെത്തി. സ്വലാഹുദ്ദീൻ വളർന്നത് ബഅ്‌ലബക്കിലും ദമസ്കസിലുമാണ്.

ചെറുപ്പത്തിൽ ഖുർആനും ഹദീസും അറബി ഭാഷയും പഠിച്ചു. കുതിരസവാരിയിലും യുദ്ധമുറകളിലും പരിശീലനം നേടി. ഇമാദുദ്ദീന്റെ മകനും പ്രശസ്ത മുജാഹിദുമായ നൂറുദ്ദീൻ മഹ്മൂദ് സൻകിയുടെ കീഴിലാണ് അദ്ദേഹം വളർന്നുവന്നത്. ദീനിബോധവും നീതിയും കൊണ്ട് പ്രസിദ്ധനായിരുന്ന നൂറുദ്ദീന്റെ സ്വാധീനം സ്വലാഹുദ്ദീന്റെ ജീവിതത്തിൽ ആഴത്തിൽ പതിഞ്ഞു.

പ്രധാന സംഭവങ്ങൾ

സ്വഭാവ മഹിമ

ഇബ്നു ശദ്ദാദ് എഴുതിയ ജീവചരിത്രത്തിൽ സുൽത്താന്റെ വ്യക്തിജീവിതം വിശദമായി കാണാം. അദ്ദേഹം അഞ്ച് നേരത്തെ നമസ്കാരം ജമാഅത്തായി നിർവഹിക്കുന്നതിൽ അതീവ ശ്രദ്ധാലുവായിരുന്നു. രോഗാവസ്ഥയിൽ പോലും അത് ഒഴിവാക്കിയിരുന്നില്ല. ഖുർആൻ പാരായണം കേൾക്കാൻ വലിയ ഇഷ്ടമായിരുന്നു, കേൾക്കുമ്പോൾ കണ്ണ് നിറയുമായിരുന്നു. ഹദീസ് പണ്ഡിതന്മാരുടെ സദസ്സുകളിൽ ഇരുന്ന് ഹദീസ് കേൾക്കുമായിരുന്നു. ഹജ്ജ് ചെയ്യാൻ അതിയായ ആഗ്രഹമുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും യുദ്ധങ്ങളും ഉത്തരവാദിത്തങ്ങളും കാരണം അതിന് സാധിച്ചില്ല. സകാത്ത് നിർബന്ധമാകുന്ന അളവിൽ സമ്പത്ത് ഒരിക്കലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൈയിൽ ഒരു വർഷം തികച്ചിരുന്നില്ല, കാരണം കിട്ടുന്നതെല്ലാം അപ്പോൾ തന്നെ ദാനം ചെയ്യുമായിരുന്നു.

പരാതിയുമായി ആര് വന്നാലും നേരിട്ട് കേൾക്കാൻ അദ്ദേഹം സമയം കണ്ടെത്തി. ആഴ്ചയിൽ രണ്ട് ദിവസം ഖാളിമാരോടൊപ്പം ഇരുന്ന് ജനങ്ങളുടെ പരാതികൾ കേട്ട് തീർപ്പ് കൽപ്പിക്കുമായിരുന്നു. ഒരിക്കൽ ഒരു സാധാരണക്കാരൻ സുൽത്താനെതിരെ തന്നെ കേസ് കൊടുത്തപ്പോൾ, അദ്ദേഹം ഖാളിയുടെ മുന്നിൽ ഹാജരായി, വിധി സ്വീകരിക്കാൻ തയ്യാറായി എന്ന് ഇബ്നു ശദ്ദാദ് രേഖപ്പെടുത്തുന്നു.

ഈജിപ്തിലേക്ക്

നൂറുദ്ദീൻ തന്റെ സൈന്യാധിപനായ ശിർകൂഹിനെ (സ്വലാഹുദ്ദീന്റെ പിതൃവ്യൻ) ഈജിപ്തിലേക്ക് അയച്ചപ്പോൾ സ്വലാഹുദ്ദീനും കൂടെ പോയി. ആദ്യം അദ്ദേഹത്തിന് ഈ യാത്രയിൽ താൽപ്പര്യമില്ലായിരുന്നു എന്ന് അദ്ദേഹം തന്നെ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഹിജ്റ 564-ൽ (ക്രി. 1169) ശിർകൂഹ് മരണപ്പെട്ടപ്പോൾ, മുപ്പതുകളുടെ തുടക്കത്തിൽ മാത്രമുള്ള സ്വലാഹുദ്ദീൻ ഫാത്വിമീ ഭരണകൂടത്തിന്റെ വസീറായി നിയമിതനായി.

ഐക്യത്തിന്റെ ശ്രമം

ഹിജ്റ 567-ൽ (ക്രി. 1171) അദ്ദേഹം ഈജിപ്തിലെ ഫാത്വിമീ ഭരണം അവസാനിപ്പിച്ച് ബഗ്ദാദിലെ അബ്ബാസീ ഖിലാഫത്തിന്റെ കീഴിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു. ജുമുഅ ഖുതുബകളിൽ അബ്ബാസീ ഖലീഫയുടെ പേര് പറയാൻ തുടങ്ങി. ഹിജ്റ 569-ൽ നൂറുദ്ദീൻ വഫാത്തായ ശേഷം ശാം, ഈജിപ്ത്, ഇറാഖിന്റെ ഭാഗങ്ങൾ, യമൻ എന്നിവയെ ഒരു കുടക്കീഴിലാക്കാൻ അദ്ദേഹം വർഷങ്ങളോളം പരിശ്രമിച്ചു. ചിതറിക്കിടക്കുന്ന മുസ്‌ലിം നാടുകൾ ഒന്നിക്കാതെ കുരിശുയുദ്ധക്കാരെ നേരിടാൻ കഴിയില്ല എന്ന് അദ്ദേഹം തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നു.

ഹിത്തീൻ യുദ്ധം

ഹിജ്റ 583 റബീഉൽ ആഖിർ (ക്രി. 1187 ജൂലൈ 4), ഫലസ്തീനിലെ ത്വബരിയ്യ തടാകത്തിനടുത്തുള്ള ഹിത്തീനിൽ വെച്ച് നടന്ന നിർണായക യുദ്ധത്തിൽ കുരിശുസൈന്യം തകർന്നടിഞ്ഞു. ജറൂസലം രാജാവ് ഗൈ ഓഫ് ലുസിഗ്നൻ തടവിലായി. ഹജ്ജ് യാത്രക്കാരെ ആക്രമിക്കുകയും സന്ധികൾ ലംഘിക്കുകയും നബി (സ്വ)യെ നിന്ദിക്കുകയും ചെയ്ത റെയ്നാൾഡ് (അറബികൾ “അർനാത്വ്” എന്ന് വിളിച്ചു) ഈ യുദ്ധത്തിൽ പിടിക്കപ്പെട്ടു, അദ്ദേഹം ശിക്ഷിക്കപ്പെട്ടു. എന്നാൽ രാജാവിനോട് സുൽത്താൻ മാന്യമായി പെരുമാറി.

ബൈത്തുൽ മുഖദ്ദസിന്റെ മോചനം

ഹിത്തീന് ശേഷം അധികം വൈകാതെ സുൽത്താൻ ഖുദ്സ് ഉപരോധിച്ചു. ഹിജ്റ 583 റജബ് 27-ന്, വെള്ളിയാഴ്ച (ക്രി. 1187 ഒക്ടോബർ 2), നഗരം കീഴടങ്ങി. ഇസ്റാഇന്റെയും മിഅ്റാജിന്റെയും ഓർമ ദിനമായി പല മുസ്‌ലിംകളും കണക്കാക്കുന്ന ദിവസം തന്നെ; ഇസ്റാഇന്റെ കൃത്യമായ തീയതിയിൽ പണ്ഡിതന്മാർക്കിടയിൽ ഭിന്നതയുണ്ടെന്നത് വേറെ കാര്യം.

1099-ൽ കുരിശുയുദ്ധക്കാർ ചെയ്തതിന് നേർ വിപരീതമായിരുന്നു സ്വലാഹുദ്ദീന്റെ സമീപനം. ക്രി. 638-ൽ ഉമർ ബിൻ ഖത്വാബ് (റ) ജറൂസലം ഏറ്റുവാങ്ങിയപ്പോൾ കാണിച്ച സഹിഷ്ണുതയുടെ തുടർച്ചയായിരുന്നു അത്. നഗരവാസികൾക്ക് ചെറിയ മോചനദ്രവ്യം നൽകി സുരക്ഷിതരായി പോകാൻ അനുവാദം നൽകി. അത് നൽകാൻ കഴിയാത്ത ആയിരക്കണക്കിന് പാവങ്ങളെ സുൽത്താനും സഹോദരൻ അൽ ആദിലും സ്വന്തം നിലയിൽ മോചിപ്പിച്ചു. കിഴക്കൻ ക്രിസ്ത്യാനികൾക്ക് നഗരത്തിൽ തന്നെ താമസിക്കാൻ അനുവാദം നൽകി. മസ്ജിദുൽ അഖ്സ ശുദ്ധീകരിച്ച് വീണ്ടും ജുമുഅ നടത്തി. നൂറുദ്ദീൻ സൻകി വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് ഇതിനായി പണിയിച്ചിരുന്ന മിമ്പർ അവിടെ സ്ഥാപിച്ചു.

മൂന്നാം കുരിശുയുദ്ധം

ഖുദ്സിന്റെ പതനം യൂറോപ്പിനെ ഇളക്കിമറിച്ചു. ഇംഗ്ലണ്ടിലെ റിച്ചാർഡ് രാജാവിന്റെ (ലയൺഹാർട്ട്) നേതൃത്വത്തിൽ മൂന്നാം കുരിശുയുദ്ധം വന്നു. അക്കാ നഗരം അവർ തിരിച്ചുപിടിച്ചു. എന്നാൽ വർഷങ്ങൾ നീണ്ട പോരാട്ടങ്ങൾക്ക് ശേഷവും ഖുദ്സ് പിടിക്കാൻ അവർക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല. ഒടുവിൽ ഹിജ്റ 588-ൽ (ക്രി. 1192) റംല സന്ധി ഒപ്പുവെച്ചു. ഖുദ്സ് മുസ്‌ലിംകളുടെ കൈയിൽ തന്നെ നിലനിന്നു, ക്രിസ്ത്യൻ തീർഥാടകർക്ക് സന്ദർശന അനുമതി നൽകി. യുദ്ധത്തിനിടെ റിച്ചാർഡ് രോഗിയായപ്പോൾ സുൽത്താൻ പഴങ്ങളും മഞ്ഞും കൊടുത്തയച്ചു എന്ന് ചരിത്രത്തിൽ കാണാം.

വഫാത്ത്

സന്ധിക്ക് ശേഷം അധികം നാൾ കഴിയുന്നതിന് മുമ്പ്, ഹിജ്റ 589 സ്വഫർ 27-ന് (ക്രി. 1193 മാർച്ച് 4), ദമസ്കസിൽ വെച്ച് ഏകദേശം 55-ആം വയസ്സിൽ അദ്ദേഹം വഫാത്തായി. ഒരു വലിയ സാമ്രാജ്യം ഭരിച്ച ആ സുൽത്താൻ മരിക്കുമ്പോൾ ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നത് 47 നാസ്വിരി ദിർഹമും ഒരു സ്വർണനാണയവും മാത്രമായിരുന്നു എന്ന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ സന്തതസഹചാരിയും ഖാളിയുമായിരുന്ന ബഹാഉദ്ദീൻ ഇബ്നു ശദ്ദാദ് രേഖപ്പെടുത്തുന്നു. ഖബറടക്കാനുള്ള ചെലവിന് പോലും കടം വാങ്ങേണ്ടി വന്നു. ദമസ്കസിലെ ഉമവീ മസ്ജിദിനടുത്താണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഖബ്ർ.

സാധാരണക്കാരോടുള്ള കരുണ

ഇബ്നു ശദ്ദാദ് താൻ നേരിൽ കണ്ട ഒരു സംഭവം രേഖപ്പെടുത്തുന്നുണ്ട്. ഒരു രാത്രി, കുരിശുസൈന്യത്തിലെ ഒരു സ്ത്രീ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് മുസ്‌ലിം ക്യാമ്പിലെത്തി. തന്റെ കുഞ്ഞിനെ ചിലർ തട്ടിക്കൊണ്ടുപോയി വിറ്റെന്ന് അവർ പരാതിപ്പെട്ടു. ഇത് കേട്ട് സുൽത്താന്റെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞു. അദ്ദേഹം ഉടനെ ആളെ അയച്ച് ചന്തയിൽ നിന്ന് കുഞ്ഞിനെ കണ്ടെത്തി, വാങ്ങിയവന് പണം കൊടുത്ത് കുഞ്ഞിനെ തിരിച്ചുവാങ്ങി ആ ഉമ്മയെ ഏൽപ്പിച്ചു. എന്നിട്ട് അവരെ സുരക്ഷിതമായി സ്വന്തം ക്യാമ്പിലേക്ക് തിരിച്ചയച്ചു. ശത്രുപക്ഷത്തെ ഒരു സാധാരണ സ്ത്രീയോട് പോലും ഇത്ര കരുണ കാണിച്ച ആ മനസ്സാണ് സ്വലാഹുദ്ദീനെ ചരിത്രത്തിൽ വേറിട്ടുനിർത്തുന്നത്.

മക്കളോട് അദ്ദേഹം നൽകിയ ഉപദേശവും ഇബ്നു ശദ്ദാദ് ഉദ്ധരിക്കുന്നുണ്ട്: അല്ലാഹുവിനെ സൂക്ഷിക്കുക, രക്തം ചിന്തുന്നത് സൂക്ഷിക്കുക, കാരണം ചിന്തപ്പെട്ട രക്തം ഉറങ്ങില്ല; ജനങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങൾ കീഴടക്കുക, അവരുടെ കാര്യങ്ങൾ നോക്കുക. ഒരു ഭരണാധികാരിയുടെ ജീവിതാനുഭവത്തിൽ നിന്ന് വന്ന വാക്കുകളാണവ.

സംഭാവനകളും പൈതൃകവും

ഐക്യം. ഭിന്നിച്ചുകിടന്ന മുസ്‌ലിം നാടുകളെ ഒന്നിപ്പിച്ചതാണ് ഏറ്റവും വലിയ നേട്ടം. ഖുദ്സിന്റെ മോചനം ആ ഐക്യത്തിന്റെ ഫലമായിരുന്നു.

ഇൽമിന്റെ സ്ഥാപനങ്ങൾ. ഈജിപ്തിലും ശാമിലും ഖുദ്സിലും ധാരാളം മദ്റസകളും ആശുപത്രികളും (ബീമാരിസ്താൻ) ഖാൻഖാഹുകളും സ്ഥാപിച്ചു. കൈറോയിലെ സിറ്റാഡൽ (ഖൽഅത്തുൽ ജബൽ) നിർമാണം ആരംഭിച്ചതും അദ്ദേഹമാണ്. ഇമാം ശാഫിഈ (റ)യുടെ ഖബറിനോട് ചേർന്ന് ഒരു ശാഫിഈ മദ്റസയും അദ്ദേഹം സ്ഥാപിച്ചു.

യുദ്ധത്തിലെ മര്യാദ. പ്രതികാരത്തിന് പകരം കാരുണ്യവും, കരാറുകൾ പാലിക്കലും. ഇസ്‌ലാമിന്റെ യുദ്ധ മര്യാദകൾ പ്രായോഗികമായി ലോകത്തിന് കാണിച്ചുകൊടുത്തു.

അയ്യൂബി ഭരണകൂടം. അദ്ദേഹം സ്ഥാപിച്ച അയ്യൂബി ഭരണം പതിറ്റാണ്ടുകളോളം ഈജിപ്തിലും ശാമിലും നിലനിന്നു.

കേരളവും സ്വലാഹുദ്ദീനും

“സ്വലാഹുദ്ദീൻ” എന്ന പേര് കേരളത്തിലെ മുസ്‌ലിം കുടുംബങ്ങളിൽ ഏറെ പ്രചാരമുള്ളതാണ്. മദ്റസാ പാഠപുസ്തകങ്ങളിലും പ്രസംഗവേദികളിലും ഫലസ്തീനുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചർച്ചകളിലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ പേര് ആവർത്തിച്ച് കേൾക്കാം. എന്നാൽ അദ്ദേഹത്തെ ഒരു യുദ്ധവീരൻ മാത്രമായി ഓർക്കുന്നത് അപൂർണ്ണമാണ്. പരാതി കേൾക്കാൻ സമയം കണ്ടെത്തിയ, കടം വാങ്ങി ഖബറടക്കപ്പെട്ട, ശത്രുപക്ഷത്തെ ഉമ്മയുടെ കണ്ണീര് തുടച്ച ഭരണാധികാരിയെയാണ് നമ്മുടെ കുട്ടികൾ അറിയേണ്ടത്.

സാധാരണ കാണുന്ന പിഴവുകൾ

• സ്വലാഹുദ്ദീൻ അറബിയാണെന്ന ധാരണ: അദ്ദേഹം കുർദ് വംശജനായിരുന്നു. ഇസ്‌ലാമിൽ വംശമല്ല, തഖ്‌വയാണ് മാനദണ്ഡം എന്നതിന്റെ ഉദാഹരണം കൂടിയാണ് ഇത്.
• സ്വലാഹുദ്ദീനും റിച്ചാർഡും നേരിട്ട് കണ്ടുമുട്ടി എന്ന കഥ: സിനിമകളിലും നോവലുകളിലും ഇത് കാണാമെങ്കിലും ഇരുവരും നേരിൽ കണ്ടിട്ടില്ല; ചർച്ചകൾ നടന്നത് സഹോദരൻ അൽ ആദിൽ ഉൾപ്പെടെയുള്ള പ്രതിനിധികൾ വഴിയാണ്.
• മൗലിദ് സദസ്സുകൾ ആരംഭിച്ചത് സ്വലാഹുദ്ദീൻ ആണെന്ന പ്രചാരണം: ഇതിന് സമകാലിക രേഖകളിൽ തെളിവില്ല. ഇർബിലിലെ വിപുലമായ മൗലിദ് ആഘോഷങ്ങൾ ഇബ്നു ഖല്ലികാൻ ചേർത്തുപറയുന്നത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ സഹോദരീഭർത്താവ് മുളഫ്ഫറുദ്ദീൻ കൂക്ബൂരിയിലേക്കാണ്.
• എല്ലാ വിജയവും ഒരാളുടെ മാത്രം നേട്ടമാക്കൽ: നൂറുദ്ദീൻ സൻകിയുടെ പതിറ്റാണ്ടുകളുടെ ഒരുക്കവും പണ്ഡിതന്മാരുടെയും സൈന്യത്തിന്റെയും പരിശ്രമവും ഇതിന് പിന്നിലുണ്ട്.

നമുക്കുള്ള പാഠങ്ങൾ

ഐക്യമാണ് ശക്തി. ചെറിയ ഭിന്നതകളുടെ പേരിൽ ചിതറിക്കിടക്കുന്ന നമ്മുടെ സമുദായത്തിന് സ്വലാഹുദ്ദീന്റെ ജീവിതം വലിയ ഓർമപ്പെടുത്തലാണ്.

ശക്തിയിലും കാരുണ്യം. ജയിച്ചവന് പ്രതികാരം ചെയ്യാൻ എല്ലാ അവസരവും ഉണ്ടായിരുന്നിട്ടും അദ്ദേഹം മാപ്പ് നൽകി. മക്കാ വിജയ ദിവസം നബി (സ്വ) കാണിച്ച അതേ മാതൃക.

ലാളിത്യം. സാമ്രാജ്യം ഭരിച്ചിട്ടും സ്വന്തമായി ഒന്നും സമ്പാദിച്ചില്ല. ഉള്ളതെല്ലാം ദാനം ചെയ്തു.

നല്ല ഗുരുവിന്റെ സ്വാധീനം. നൂറുദ്ദീൻ സൻകിയെപ്പോലൊരു മാതൃകാ നേതാവിന്റെ കീഴിൽ വളർന്നതാണ് സ്വലാഹുദ്ദീനെ രൂപപ്പെടുത്തിയത്. നമ്മുടെ മക്കൾക്ക് നല്ല മാതൃകകളെ കാണിച്ചുകൊടുക്കണം.

നമസ്കാരവും ഇബാദത്തും. യുദ്ധക്കളത്തിലും ജമാഅത്ത് നമസ്കാരം കൃത്യമായി പാലിക്കാൻ അദ്ദേഹം ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു എന്ന് ഇബ്നു ശദ്ദാദ് പറയുന്നു. തിരക്ക് ഇബാദത്തിന് തടസ്സമാകരുത്.

ക്ഷമയോടെയുള്ള ആസൂത്രണം. ഖുദ്സ് മോചനം ഒരു ദിവസം കൊണ്ട് ഉണ്ടായതല്ല. നൂറുദ്ദീന്റെ കാലം മുതൽ പതിറ്റാണ്ടുകൾ നീണ്ട ഒരുക്കവും ഐക്യശ്രമങ്ങളും അതിന് പിന്നിലുണ്ടായിരുന്നു. വലിയ ലക്ഷ്യങ്ങൾ നേടാൻ ദീർഘവീക്ഷണവും ക്ഷമയും വേണം. ഒറ്റയടിക്ക് ഫലം കിട്ടിയില്ലെങ്കിൽ നിരാശരാകരുത്.

കരാർ പാലനം. ശത്രുക്കളോടുള്ള കരാറുകൾ പോലും അദ്ദേഹം കൃത്യമായി പാലിച്ചു. “നിങ്ങൾ കരാറുകൾ പൂർത്തീകരിക്കുക” (5:1) എന്ന ഖുർആനിക കൽപ്പന ജീവിതത്തിൽ പകർത്തി. നമ്മുടെ കച്ചവടത്തിലും ഇടപാടുകളിലും വാക്ക് പാലിക്കുക എന്നത് ഇതിന്റെ ചെറിയ രൂപമാണ്.

ഒരു കുഞ്ഞിന്റെ കണ്ണീരിനും വില. ഒരു യുദ്ധം നയിക്കുന്നതിനിടയിലും ഒരു ഉമ്മയുടെ സങ്കടം കേൾക്കാൻ അദ്ദേഹത്തിന് സമയമുണ്ടായിരുന്നു. ഉത്തരവാദിത്തം എത്ര വലുതായാലും ചുറ്റുമുള്ള ചെറിയ മനുഷ്യരുടെ വേദന കാണാതെ പോകരുത്.

പണ്ഡിതന്മാരോടുള്ള ആദരവ്. ഖാളി ഇബ്നു ശദ്ദാദിനെയും ഇമാദുദ്ദീൻ അൽ ഇസ്ഫഹാനിയെയും ഖാളി അൽ ഫാളിലിനെയും പോലുള്ള പണ്ഡിതന്മാരെ അദ്ദേഹം എപ്പോഴും കൂടെ നിർത്തി, അവരുടെ ഉപദേശം കേട്ടു. ശക്തിയും അറിവും ഒന്നിച്ചുചേരുമ്പോഴാണ് നല്ല നേതൃത്വം ഉണ്ടാകുന്നത്. നമ്മുടെ സംരംഭങ്ങളിലും കുടുംബ തീരുമാനങ്ങളിലും അറിവുള്ളവരുടെ അഭിപ്രായം തേടാം.

വിജയത്തിൽ വിനയം. ഖുദ്സ് കീഴടങ്ങിയ ദിവസം അഹങ്കാരത്തോടെയല്ല, അല്ലാഹുവിനോടുള്ള നന്ദിയോടെയാണ് അദ്ദേഹം നഗരത്തിൽ പ്രവേശിച്ചത്. ഓരോ വിജയവും അല്ലാഹുവിന്റെ ഔദാര്യമാണെന്ന ബോധം നമുക്കും വേണം.

ഈ മാതൃക ജീവിതത്തിൽ: ഘട്ടങ്ങൾ

1. അധികാരമോ ഉത്തരവാദിത്തമോ ഉള്ള ഇടത്ത് പരാതി കേൾക്കാൻ ഒരു സമയം നിശ്ചയിക്കുക.
2. സമ്പാദ്യത്തിൽ നിന്ന് ഒരു പങ്ക് സ്ഥിരമായി ദാനം ചെയ്യുക.
3. എതിരഭിപ്രായമുള്ളവരോടും മാന്യമായി പെരുമാറുക.
4. ഇബ്നു ശദ്ദാദിന്റേത് പോലുള്ള വിശ്വസനീയ ചരിത്രഗ്രന്ഥങ്ങളെ ആശ്രയിച്ച് മാത്രം ചരിത്രം പറയുക.

ഒരു ചിന്ത

ഒരു സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ സുൽത്താൻ മരിക്കുമ്പോൾ ഖബറടക്കാനുള്ള പണം പോലും ബാക്കിയില്ല. അദ്ദേഹം സമ്പാദിച്ചതെല്ലാം മുമ്പേ അയച്ചുകഴിഞ്ഞിരുന്നു – ദാനമായി, മദ്റസകളായി, ആശുപത്രികളായി. നാം ഇവിടെ എന്ത് ബാക്കിവെക്കുന്നു എന്നതിനെക്കാൾ പ്രധാനം നാം മുമ്പേ എന്ത് അയക്കുന്നു എന്നതാണ്.

പതിവായി ചോദിക്കുന്ന ചോദ്യങ്ങൾ (FAQ)

സ്വലാഹുദ്ദീൻ ബൈത്തുൽ മുഖദ്ദസ് മോചിപ്പിച്ചത് എന്ന്?

ഹിജ്റ 583 റജബ് 27, വെള്ളിയാഴ്ച (ക്രി. 1187 ഒക്ടോബർ 2).

ഹിത്തീൻ യുദ്ധം എന്നായിരുന്നു?

ക്രി. 1187 ജൂലൈ 4-ന്, ഫലസ്തീനിലെ ത്വബരിയ്യ തടാകത്തിനടുത്ത്.

സ്വലാഹുദ്ദീന്റെ ഖബർ എവിടെയാണ്?

ദമസ്കസിലെ ഉമവീ മസ്ജിദിന് സമീപം.

സ്വലാഹുദ്ദീനെക്കുറിച്ച് ഏറ്റവും വിശ്വസനീയമായ ഗ്രന്ഥം ഏത്?

അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൂടെ ജീവിച്ച ഖാളി ബഹാഉദ്ദീൻ ഇബ്നു ശദ്ദാദിന്റെ “അന്നവാദിറുസ്സുൽത്വാനിയ്യ”യും ഇമാദുദ്ദീൻ അൽ ഇസ്ഫഹാനിയുടെ രചനകളും.

അവലംബങ്ങൾ

• ബഹാഉദ്ദീൻ ഇബ്നു ശദ്ദാദ്, അന്നവാദിറുസ്സുൽത്വാനിയ്യ (സുൽത്താന്റെ സമകാലിക ജീവചരിത്രം)
• ഇമാദുദ്ദീൻ അൽ ഇസ്ഫഹാനി, അൽ ഫത്ഹുൽ ഖുസ്സി
• ഇബ്നുൽ അസീർ, അൽ കാമിൽ ഫിത്താരീഖ്
• ഇബ്നു കസീർ, അൽ ബിദായ വന്നിഹായ
• ഇബ്നു ഖല്ലികാൻ, വഫയാത്തുൽ അഅ്യാൻ
• ഇമാം ദഹബി, സിയറു അഅ്ലാമിന്നുബലാഅ്