വക്കം മൗലവി

ആമുഖം

കേരള ചരിത്രം പഠിക്കുന്ന ഓരോ വിദ്യാർത്ഥിയും കേൾക്കുന്ന പേരാണ് “സ്വദേശാഭിമാനി”. തിരുവിതാംകൂർ ഭരണകൂടത്തിന്റെ അഴിമതിക്കെതിരെ ശബ്ദിച്ചതിന് കണ്ടുകെട്ടപ്പെട്ട ആ പത്രത്തിന്റെ പത്രാധിപർ കെ. രാമകൃഷ്ണപിള്ളയെ എല്ലാവരും ഓർക്കുന്നു. എന്നാൽ ആ പത്രം സ്ഥാപിച്ചതും, “പത്രം ജനങ്ങൾക്കെതിരായ അനീതി ഏത് രൂപത്തിലായാലും തുറന്നുകാട്ടാൻ മടിക്കില്ല” എന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചതും ഒരു മുസ്‌ലിം പണ്ഡിതനായിരുന്നു – വക്കം അബ്ദുൽ ഖാദർ മൗലവി. പത്രപ്രവർത്തകൻ, പണ്ഡിതൻ, ബഹുഭാഷാവിദഗ്ധൻ, വിദ്യാഭ്യാസ പ്രവർത്തകൻ, സാമൂഹിക പരിഷ്കർത്താവ് – ഒരു ജീവിതത്തിൽ അദ്ദേഹം വഹിച്ച വേഷങ്ങൾ നിരവധിയാണ്.

അറബി, പേർഷ്യൻ, ഉർദു, തമിഴ്, സംസ്കൃതം, ഇംഗ്ലീഷ് എന്നീ ഭാഷകളിൽ അദ്ദേഹം പ്രാവീണ്യം നേടിയിരുന്നു.

ആദ്യകാല ജീവിതം

തിരുവിതാംകൂറിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ പത്തൊമ്പതാം നൂറ്റാണ്ട് മുതൽ പ്രധാന പങ്ക് വഹിച്ച പൂന്ത്രാൻ കുടുംബത്തിൽ 1873-ൽ വക്കത്ത് അദ്ദേഹം ജനിച്ചു. മാതൃപരമ്പര ഹൈദരാബാദിൽ നിന്നും അഞ്ചുതെങ്ങിൽ നിന്നുമായിരുന്നു; മാതാമഹൻ ഫത്തേഖാൻ തിരുവിതാംകൂർ പോലീസിലെ ഉന്നത ഉദ്യോഗസ്ഥനായിരുന്നു.

ഔപചാരിക സ്കൂൾ വിദ്യാഭ്യാസത്തിന് പകരം, പ്രമുഖ വ്യാപാരിയായ പിതാവ് ദൂരദേശങ്ങളിൽ നിന്ന് – ഒരു അറബ് പണ്ഡിതനെ ഉൾപ്പെടെ – അധ്യാപകരെ വീട്ടിൽ കൊണ്ടുവന്ന് മകനെ പഠിപ്പിച്ചു. അദ്ദേഹം അതിവേഗം പുരോഗമിച്ചു; തങ്ങൾ പഠിപ്പിച്ചതിനേക്കാൾ കൂടുതൽ ശിഷ്യനിൽ നിന്ന് പഠിച്ചുവെന്ന് ഒരു അധ്യാപകൻ സമ്മതിച്ചതായി ജീവചരിത്രകാരന്മാർ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു. കുടുംബ പശ്ചാത്തലം തമിഴും ഉർദുവും സ്വായത്തമാക്കാൻ സഹായിച്ചു.

1900-കളുടെ തുടക്കത്തിൽ അദ്ദേഹം ഹലീമയെ വിവാഹം ചെയ്തു; അവർക്ക് അബ്ദുസ്സലാം എന്ന മകൻ ജനിച്ചു. ആദ്യ പ്രസവത്തിന് ശേഷം താമസിയാതെ ഹലീമ മരണപ്പെട്ടു. ഒരു വർഷത്തിന് ശേഷം അദ്ദേഹം ആമിന ഉമ്മാളിനെ വിവാഹം ചെയ്തു; ആ ദാമ്പത്യത്തിൽ പത്ത് മക്കളുണ്ടായി.

ഈജിപ്തിൽ നിന്ന് റശീദ് രിളാ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിരുന്ന “അൽ മനാർ” മാസികയുടെയും മുഹമ്മദ് അബ്ദുവിന്റെ രചനകളുടെയും സ്ഥിരം വായനക്കാരനായിരുന്നു അദ്ദേഹം. ഇത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചിന്തയെ ആഴത്തിൽ സ്വാധീനിച്ചു.

പ്രധാന സംഭവങ്ങൾ

സ്വദേശാഭിമാനി (1905–1910)

1905 ജനുവരി 19-ന് അഞ്ചുതെങ്ങിൽ നിന്ന് അദ്ദേഹം “സ്വദേശാഭിമാനി” പ്രതിവാര പത്രം ആരംഭിച്ചു. അന്ന് ബ്രിട്ടീഷ് അധീനതയിലായിരുന്ന അഞ്ചുതെങ്ങ് തിരഞ്ഞെടുത്തത് തിരുവിതാംകൂറിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിൽ നിന്ന് മാറി നിൽക്കാനായിരുന്നു. സി.പി. ഗോവിന്ദപ്പിള്ളയായിരുന്നു ആദ്യ പത്രാധിപർ. 1906-ൽ പത്രം വക്കത്തേക്ക് മാറ്റി; കെ. രാമകൃഷ്ണപിള്ളയെ പത്രാധിപരാക്കി. 1907-ൽ പത്രം തിരുവനന്തപുരത്തേക്ക് മാറി.

ദിവാൻ പി. രാജഗോപാലാചാരിയുടെ ഭരണത്തെ പത്രം നിശിതമായി വിമർശിച്ചു. 1910 സെപ്റ്റംബർ 26-ന് സർക്കാർ പ്രസ്സും പത്രവും കണ്ടുകെട്ടി; രാമകൃഷ്ണപിള്ളയെ തിരുനെൽവേലിയിലേക്ക് നാടുകടത്തി. ഉടമയെന്ന നിലയിൽ മൗലവിക്ക് വലിയ സാമ്പത്തിക നഷ്ടമുണ്ടായി. കണ്ടുകെട്ടിയ പ്രസ്സ് 1958-ലാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ അവകാശികൾക്ക് തിരിച്ചുനൽകിയത്.

പത്രത്തിന്റെ ആദ്യ ലക്കത്തിൽ തന്നെ, “ജനങ്ങൾക്കെതിരായ അനീതി ഏത് രൂപത്തിലായാലും തുറന്നുകാട്ടാൻ പത്രം മടിക്കില്ല” എന്ന് അദ്ദേഹം പ്രഖ്യാപിച്ചിരുന്നു. അക്കാലത്ത് ഒരു നാട്ടുരാജ്യത്തിന്റെ ഭരണാധികാരികളെ നേരിട്ട് വിമർശിക്കുന്ന പത്രം നടത്തുക എന്നത് വലിയ സാഹസമായിരുന്നു. അനീതിയുള്ള ഭരണാധികാരിയുടെ മുന്നിൽ സത്യം പറയുന്നതിനെ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠമായ ജിഹാദായി നബി (സ്വ) പഠിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട് (സുനൻ അബീദാവൂദ് 4344 – അൽബാനി: സ്വഹീഹ്). നീതിമാനായ ഭരണാധികാരിയുടെ മാതൃകക്ക് ഉമറുബ്നു അബ്ദിൽ അസീസ് എന്ന ലേഖനം കാണുക.

മാസികകൾ: മുസ്‌ലിം, അൽ ഇസ്‌ലാം, ദീപിക

സ്വദേശാഭിമാനിക്ക് പുറമെ, മുസ്‌ലിം സമുദായത്തെ ദീനിന്റെ അടിസ്ഥാനങ്ങൾ പഠിപ്പിക്കാനും വിദ്യാഭ്യാസത്തിലേക്ക് നയിക്കാനും അദ്ദേഹം മാസികകൾ തുടങ്ങി: 1906 ജനുവരിയിൽ “മുസ്‌ലിം”, 1918 ഏപ്രിലിൽ അറബി-മലയാള ലിപിയിൽ “അൽ ഇസ്‌ലാം”, 1931-ൽ “ദീപിക”. സാമ്പത്തിക പ്രയാസവും വായനക്കാരുടെ കുറവും മൂലം അൽ ഇസ്‌ലാം അഞ്ച് ലക്കങ്ങൾക്കുള്ളിൽ നിന്നുപോയി.

വിദ്യാഭ്യാസ പ്രവർത്തനങ്ങൾ

അദ്ദേഹത്തിന്റെ നിരന്തര ശ്രമഫലമായി, മുസ്‌ലിം വിദ്യാർത്ഥികളുള്ള തിരുവിതാംകൂറിലെ എല്ലാ സർക്കാർ സ്കൂളുകളിലും അറബി പഠനം ആരംഭിച്ചു. മുസ്‌ലിം വിദ്യാർത്ഥികൾക്ക് ഫീസ് ഇളവും സ്കോളർഷിപ്പും ലഭിച്ചു; പെൺകുട്ടികളെ ഫീസിൽ നിന്ന് പൂർണ്ണമായി ഒഴിവാക്കി. കുട്ടികൾക്കുള്ള അറബി പാഠപുസ്തകങ്ങളും അധ്യാപക പരിശീലന കൈപ്പുസ്തകവും അദ്ദേഹം തയ്യാറാക്കി. അറബി അധ്യാപകർക്കുള്ള യോഗ്യതാ പരീക്ഷ സർക്കാർ ആരംഭിച്ചപ്പോൾ അദ്ദേഹത്തെ മുഖ്യ പരീക്ഷകനാക്കി.

സംഘടനകൾ

ഓൾ തിരുവിതാംകൂർ മുസ്‌ലിം മഹാജനസഭ, ചിറയിൻകീഴ് താലൂക്ക് മുസ്‌ലിം സമാജം എന്നിവ അദ്ദേഹം ആരംഭിച്ചു. തിരുവിതാംകൂർ സർക്കാരിന്റെ മുസ്‌ലിം ബോർഡ് ചെയർമാനായി പ്രവർത്തിച്ചു. 1922-ൽ കൊടുങ്ങല്ലൂരിലെ എറിയാട് കേന്ദ്രമായി രൂപംകൊണ്ട “മുസ്‌ലിം ഐക്യസംഘ”ത്തിന്റെ രൂപീകരണത്തിൽ കെ.എം. മൗലവി, കെ.എം. സീതി സാഹിബ്, മണപ്പാട്ട് കുഞ്ഞുമുഹമ്മദ് ഹാജി എന്നിവരോടൊപ്പം അദ്ദേഹം പങ്കുവഹിച്ചു. 1931-ൽ ഇസ്‌ലാമിയ പബ്ലിഷിംഗ് ഹൗസ് സ്ഥാപിച്ചു; അല്ലാമാ ശിബ്‌ലി നുഅ്മാനിയുടെ ഉമർ (റ)യുടെ ജീവചരിത്രം “അൽ ഫാറൂഖ്” എന്ന പേരിൽ രണ്ട് വാള്യങ്ങളായി മലയാളത്തിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത് ഇതിലൂടെയാണ്. ഉമർ (റ)യുടെ ജീവിതം അറിയാൻ ഉമറുബ്നുൽ ഖത്വാബ് (റ) കാണുക.

ദേശീയ പ്രസ്ഥാനവുമായുള്ള ബന്ധം

മലയാളം വിക്കിപീഡിയയിലെ ജീവിതരേഖ പ്രകാരം, 1921-ലെ ഒറ്റപ്പാലം കോൺഗ്രസ് സമ്മേളനത്തിൽ അദ്ദേഹം പങ്കെടുക്കുകയും 1925-ൽ മഹാത്മാഗാന്ധിയെ സന്ദർശിക്കുകയും ചെയ്തു. 1918-ൽ “ഇസ്‌ലാം ധർമ്മ പരിപാലന സംഘം” രൂപീകരിച്ചതായും അതിൽ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു. സ്വദേശാഭിമാനിയിലൂടെ തുടങ്ങിയ അനീതിക്കെതിരായ ശബ്ദം ദേശീയ പ്രസ്ഥാനവുമായുള്ള ബന്ധത്തിലൂടെ തുടർന്നു.

ചിന്താധാര

ഖുർആനും ഹദീസും ദീനിന്റെ അടിസ്ഥാന പ്രമാണങ്ങളായി സ്വീകരിക്കണമെന്നും, ഇസ്‌ലാമിന്റെ യഥാർത്ഥ വിശ്വാസങ്ങളും ആചാരങ്ങളും ബുദ്ധിക്കും ശാസ്ത്രത്തിനും യോജിച്ചതാണെന്നും അദ്ദേഹം വാദിച്ചു. മുസ്‌ലിം സമുദായത്തിന്റെ പിന്നാക്കാവസ്ഥക്ക് കാരണം ദീനിനെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവില്ലായ്മയും ഭിന്നിപ്പുമാണെന്ന് അദ്ദേഹം കണ്ടു. പ്രസംഗങ്ങൾ, പത്രലേഖനങ്ങൾ, ലഘുലേഖകൾ, പുസ്തകങ്ങൾ എന്നിവയിലൂടെ ജനങ്ങളിലേക്ക് അറിവ് എത്തിക്കണമെന്ന് അദ്ദേഹം “ഇസ്‌ലാം മത നവീകരണം” എന്ന ലഘുലേഖയിൽ ആഹ്വാനം ചെയ്തു. മതവും ലൗകിക വിദ്യാഭ്യാസവും ഒരുമിച്ച് കൊണ്ടുപോകണമെന്നതായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ കാഴ്ചപ്പാടിന്റെ കാതൽ. “അറിവ് തേടൽ ഓരോ മുസ്‌ലിമിനും നിർബന്ധമാണ്” എന്ന നബിവചനം (സുനൻ ഇബ്നുമാജ 224 – ഈ ഭാഗം പല വഴികളിലൂടെ വന്നതിനാൽ അൽബാനി സ്വഹീഹ് എന്ന് വിധിച്ചു; എന്നാൽ ഇബ്നുമാജയിലെ ഈ സനദ് തന്നെ വളരെ ദുർബലമാണെന്ന് ദാറുസ്സലാം രേഖപ്പെടുത്തുന്നു) അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങൾക്ക് പ്രചോദനമായ ആശയമാണ്.

വഫാത്ത്

1932 ഒക്ടോബർ 31-ന് അദ്ദേഹം വഫാത്തായി. ശിഷ്യന്മാർ സുന്നത്ത് പ്രകാരം ലളിതമായി ജനാസ കർമ്മങ്ങൾ നിർവ്വഹിച്ചു. ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം റശീദ് രിളാ അൽ മനാറിൽ അദ്ദേഹത്തെക്കുറിച്ച് അനുസ്മരണക്കുറിപ്പ് പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു.

സംഭാവനകളും പൈതൃകവും

മലയാള പത്രപ്രവർത്തനത്തിൽ അഭിപ്രായസ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ ആദ്യകാല പ്രതീകമായാണ് സ്വദേശാഭിമാനി ഓർക്കപ്പെടുന്നത്; ആ പത്രത്തിന്റെ പിന്നിലെ മുസ്‌ലിം സംരംഭകനെ പുതിയ തലമുറ കൂടുതൽ അറിയേണ്ടതുണ്ട്. ആധുനിക വിദ്യാഭ്യാസം, സ്ത്രീവിദ്യാഭ്യാസം, സ്ത്രീധനം പോലുള്ള ദുരാചാരങ്ങൾക്കും വിവാഹത്തിലെ ധൂർത്തിനുമെതിരായ ബോധവൽക്കരണം എന്നിവ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രധാന സംഭാവനകളാണ്.

മതപരമായ ചില ആചാരങ്ങളെ (നേർച്ച, ഉറൂസ് തുടങ്ങിയവ) അദ്ദേഹം വിമർശിച്ചത് കേരളത്തിലെ പരമ്പരാഗത പണ്ഡിതന്മാരിൽ നിന്ന് ശക്തമായ എതിർപ്പിന് കാരണമായി; അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങൾ വായിക്കുന്നതിനെതിരെ ഫത്‌വകളും ഉണ്ടായി. ഈ വിഷയങ്ങളിൽ കേരള മുസ്‌ലിം സമുദായത്തിൽ ഇന്നും വ്യത്യസ്ത വീക്ഷണങ്ങൾ നിലനിൽക്കുന്നു. എന്നാൽ വിദ്യാഭ്യാസത്തിനും പത്രസ്വാതന്ത്ര്യത്തിനും വേണ്ടിയുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ സംഭാവനകൾ കേരള സമൂഹം പൊതുവെ അംഗീകരിക്കുന്നു.

അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശിഷ്യന്മാരിൽ പിൽക്കാലത്ത് കേരള നിയമസഭാ സ്പീക്കറായ കെ.എം. സീതി സാഹിബ് ഉൾപ്പെടുന്നു. മക്കളിൽ അബ്ദുസ്സലാം, അബ്ദുൽ വഹാബ്, മുഹമ്മദ് ഈസ എന്നിവർ എഴുത്തുകാരും പണ്ഡിതരുമായി; അബ്ദുൽ ഖാദർ ജൂനിയർ എഴുത്തുകാരനും സാഹിത്യ നിരൂപകനും പത്രപ്രവർത്തകനുമായി. അനന്തരവൻ വക്കം മജീദ് സ്വാതന്ത്ര്യ സമര സേനാനിയും തിരു-കൊച്ചി നിയമസഭാംഗവുമായിരുന്നു.

കേരളത്തിലെ മറ്റൊരു ആധുനിക മുസ്‌ലിം വ്യക്തിത്വത്തെക്കുറിച്ച് മുഹമ്മദ് അബ്ദുറഹ്മാൻ സാഹിബ് എന്ന ലേഖനം വായിക്കുക.

കേരള മുസ്‌ലിം സമൂഹത്തിന്റെ അന്നത്തെ അവസ്ഥ

ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കത്തിൽ തിരുവിതാംകൂറിലെ മുസ്‌ലിംകളിൽ വലിയൊരു വിഭാഗം കച്ചവടക്കാരും മത്സ്യത്തൊഴിലാളികളും കർഷകത്തൊഴിലാളികളുമായിരുന്നു. ഇംഗ്ലീഷ് പഠനം ദീനിന് എതിരാണെന്ന ധാരണ പലർക്കുമുണ്ടായിരുന്നു; സർക്കാർ ജോലികളിൽ സമുദായത്തിന്റെ സാന്നിധ്യം വളരെ കുറവായിരുന്നു. മലയാളത്തിൽ ദീനീ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ വിരളമായിരുന്നു. ഈ പശ്ചാത്തലത്തിലാണ് സ്കൂളുകളിൽ അറബി പഠനം, പെൺകുട്ടികൾക്ക് ഫീസ് ഇളവ്, മലയാളത്തിലും അറബി-മലയാളത്തിലും പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങൾ എന്നിങ്ങനെ അദ്ദേഹം ഒരേസമയം പല വഴികളിലൂടെ പ്രവർത്തിച്ചത്. 1982-ൽ തുടക്കമിട്ട വക്കം മൗലവി ഫൗണ്ടേഷൻ ട്രസ്റ്റ് തിരുവനന്തപുരത്ത് ഇന്നും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൃതികൾ ഡിജിറ്റൈസ് ചെയ്യാനും പ്രസിദ്ധീകരിക്കാനും പ്രവർത്തിക്കുന്നു.

സാധാരണ കാണുന്ന തെറ്റിദ്ധാരണകൾ

• “സ്വദേശാഭിമാനി രാമകൃഷ്ണപിള്ളയുടെ പത്രമാണ്”: രാമകൃഷ്ണപിള്ള പ്രശസ്ത പത്രാധിപരായിരുന്നു; എന്നാൽ പത്രം സ്ഥാപിച്ചതും ഉടമസ്ഥനും വക്കം മൗലവിയായിരുന്നു. ആദ്യ പത്രാധിപർ സി.പി. ഗോവിന്ദപ്പിള്ളയായിരുന്നു.
• “മൗലവിയുടെ ദീപിക ഇന്നത്തെ ദീപിക ദിനപത്രമാണ്”: 1931-ൽ അദ്ദേഹം തുടങ്ങിയ “ദീപിക” മാസിക, 1887 മുതൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്ന ദീപിക ദിനപത്രത്തിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമാണ്.
• “അദ്ദേഹത്തെ നാടുകടത്തി”: 1910-ൽ നാടുകടത്തപ്പെട്ടത് പത്രാധിപർ രാമകൃഷ്ണപിള്ളയാണ്; മൗലവിക്ക് നഷ്ടപ്പെട്ടത് പ്രസ്സും സ്വത്തുമാണ്.
• “ഐക്യസംഘം അദ്ദേഹം ഒറ്റയ്ക്ക് സ്ഥാപിച്ചു”: 1922-ലെ മുസ്‌ലിം ഐക്യസംഘം പലരുടെയും കൂട്ടായ ശ്രമമായിരുന്നു; അദ്ദേഹം അതിൽ പങ്കാളിയും വഴികാട്ടിയുമായിരുന്നു.
• അദ്ദേഹത്തിന്റെ എല്ലാ നിലപാടുകളും എല്ലാവരും അംഗീകരിക്കുന്നു എന്ന ധാരണ: ചില മതവിഷയങ്ങളിൽ ഇന്നും ഭിന്നാഭിപ്രായങ്ങളുണ്ട്; അത് മാന്യമായി മനസ്സിലാക്കണം.

നമുക്കുള്ള പാഠങ്ങൾ

• സത്യത്തിന് വേണ്ടി നഷ്ടം സഹിക്കൽ: സ്വന്തം പ്രസ്സും പണവും നഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടും അനീതിക്കെതിരായ നിലപാടിൽ നിന്ന് അദ്ദേഹം പിന്മാറിയില്ല.
• അറിവിനോടുള്ള ആർത്തി: ആറിലധികം ഭാഷകൾ – വീട്ടിലിരുന്ന് നേടിയ അറിവ് സമൂഹത്തിനായി ഉപയോഗിച്ചു.
• പെൺകുട്ടികളുടെ വിദ്യാഭ്യാസം: ഒരു നൂറ്റാണ്ട് മുമ്പ് തന്നെ പെൺകുട്ടികളുടെ ഫീസ് ഇളവിനായി പ്രവർത്തിച്ചു.
• മാതൃഭാഷയിൽ അറിവ്: ഗസ്സാലിയുടെയും ശിബ്‌ലിയുടെയും ഗ്രന്ഥങ്ങൾ മലയാളിക്ക് ലഭ്യമാക്കി.
• സഹവർത്തിത്വം: ഒരു മുസ്‌ലിം ഉടമയും ഹിന്ദു പത്രാധിപരും ചേർന്ന് നടത്തിയ സ്വദേശാഭിമാനി, കേരളത്തിന്റെ മതസൗഹാർദ്ദ പാരമ്പര്യത്തിന്റെ മാതൃകയാണ്.
• പ്രസിദ്ധീകരണത്തിന്റെ ശക്തി: അച്ചടി മാധ്യമത്തെ ദീനീ ബോധവൽക്കരണത്തിനും സാമൂഹിക നീതിക്കും ഉപയോഗിച്ച ആദ്യകാല മലയാളി മുസ്‌ലിംകളിൽ ഒരാളായിരുന്നു അദ്ദേഹം. ഇന്നത്തെ ഡിജിറ്റൽ മാധ്യമങ്ങളും നന്മയുടെ പ്രചാരണത്തിനും സത്യസന്ധമായ വാർത്തക്കും ഉപയോഗിക്കാനുള്ള ഉത്തരവാദിത്തം നമുക്കുണ്ട്.
• ഇന്ന് തുടങ്ങാം: നാട്ടിലെ ഒരു വിദ്യാർത്ഥിയുടെ പഠനച്ചെലവിൽ പങ്കാളിയാകാം; വീട്ടിൽ ദിവസവും അരമണിക്കൂർ വായനക്കായി മാറ്റിവെക്കാം; വ്യാജ വാർത്തകൾ പങ്കുവെക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ഉറപ്പുവരുത്താം (ഖുർആൻ 49:6).

കൂടുതൽ അറിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്ക്

1. ഹാജി എം. മുഹമ്മദ് കണ്ണിന്റെ “വക്കം മൗലവി” എന്ന ജീവചരിത്രം വായിക്കുക.
2. കെ. രാമകൃഷ്ണപിള്ളയുടെ “എന്റെ നാടുകടത്തൽ” വായിച്ച് സ്വദേശാഭിമാനിയുടെ കഥ പത്രാധിപരുടെ വാക്കുകളിൽ അറിയുക.
3. തിരുവനന്തപുരത്തെ വക്കം മൗലവി ഫൗണ്ടേഷൻ ട്രസ്റ്റിന്റെ ലൈബ്രറിയും പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളും പ്രയോജനപ്പെടുത്തുക.
4. പഠിച്ച കാര്യങ്ങൾ മക്കളോടും വിദ്യാർത്ഥികളോടും പങ്കുവെക്കുക.

ഒരു ചിന്ത

1910 സെപ്റ്റംബറിലെ ആ ദിവസം പ്രസ്സ് പൂട്ടി സീൽ ചെയ്യുമ്പോൾ വക്കം മൗലവിക്ക് നഷ്ടമായത് വലിയ മുതലാണ്. പക്ഷേ, അദ്ദേഹം പിന്നീട് പുസ്തകങ്ങളിലേക്കും സ്കൂളുകളിലേക്കും സംഘടനകളിലേക്കും തിരിഞ്ഞു. ഒരു വാതിൽ അടഞ്ഞപ്പോൾ മറ്റൊരു വാതിൽ തുറന്ന ആ ജീവിതം, പ്രതിസന്ധികളിൽ തളരാതെ നന്മയുടെ പുതിയ വഴികൾ തേടാൻ നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നു. കൈയിലുള്ള ഫോണും എഴുത്തും ഇന്ന് നമ്മുടെ “പ്രസ്സ്” ആണ്; അതിലൂടെ നാം എന്താണ് പ്രചരിപ്പിക്കുന്നതെന്ന് ആലോചിക്കാം.

പതിവായി ചോദിക്കുന്ന ചോദ്യങ്ങൾ (FAQ)

വക്കം മൗലവിയുടെ പൂർണ്ണ പേര് എന്താണ്?

വക്കം മുഹമ്മദ് അബ്ദുൽ ഖാദർ മൗലവി. 1873 ഡിസംബർ 28-ന് വക്കത്ത് ജനിച്ച അദ്ദേഹം 1932 ഒക്ടോബർ 31-ന് വഫാത്തായി.

സ്വദേശാഭിമാനി പത്രം എപ്പോഴാണ് തുടങ്ങിയത്, എന്തുകൊണ്ട് കണ്ടുകെട്ടി?

1905 ജനുവരി 19-ന് അഞ്ചുതെങ്ങിൽ തുടങ്ങി. ദിവാൻ പി. രാജഗോപാലാചാരിയുടെ ഭരണത്തെ വിമർശിച്ചതിനാൽ 1910 സെപ്റ്റംബർ 26-ന് പത്രവും പ്രസ്സും കണ്ടുകെട്ടി.

അദ്ദേഹത്തെ “കേരള മുസ്‌ലിം നവോത്ഥാനത്തിന്റെ പിതാവ്” എന്ന് വിളിക്കുന്നത് എന്തുകൊണ്ട്?

വിദ്യാഭ്യാസം, പ്രസിദ്ധീകരണം, സംഘടന, സാമൂഹിക പരിഷ്കരണം എന്നിവയിലൂടെ കേരള മുസ്‌ലിം സമുദായത്തിൽ ആധുനിക ഉണർവിന് തുടക്കമിട്ടവരിൽ പ്രമുഖനായതിനാൽ.

അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രധാന കൃതികൾ ഏതെല്ലാം?

ദൗഉസ്സ്വബാഹ്, ഇസ്‌ലാം മത സിദ്ധാന്ത സംഗ്രഹം എന്നിവ സ്വതന്ത്ര കൃതികൾ; ഇമാം ഗസ്സാലിയുടെ കീമിയാഉസ്സആദ, സൂറത്തുൽ ഫാതിഹ എന്നിവയുടെ പരിഭാഷകളും അദ്ദേഹത്തിന്റേതാണ്.

കെ.എം. സീതി സാഹിബുമായുള്ള ബന്ധം എന്തായിരുന്നു?

പിൽക്കാലത്ത് കേരള നിയമസഭാ സ്പീക്കറായ കെ.എം. സീതി സാഹിബ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശിഷ്യനായിരുന്നു.

അവലംബങ്ങൾ

• Wikipedia: Vakkom Moulavi.
• മലയാളം വിക്കിപീഡിയ: വക്കം മൗലവി.
• Muhammedkannu, Haji M. (1981). Vakkom Moulavi.
• കെ. രാമകൃഷ്ണപിള്ള, എന്റെ നാടുകടത്തൽ (1911; ഡി.സി. ബുക്സ് പതിപ്പ്).
• റശീദ് രിളാ, അൽ മനാർ (1932) – അനുസ്മരണക്കുറിപ്പ്.
• Jose Abraham (2014). Islamic Reform and Colonial Discourse on Modernity in India: Socio-Political and Religious Thought of Vakkom Moulavi. Palgrave Macmillan.
• Vakkom Moulavi Foundation Trust (vmft.org): Our Story.
• സുനൻ അബീദാവൂദ് 4344 (അൽബാനി: സ്വഹീഹ്); സുനൻ ഇബ്നുമാജ 224 (സനദ് വളരെ ദുർബലം – ദാറുസ്സലാം; അൽബാനി: സ്വഹീഹ്, മറ്റ് വഴികളാൽ); ഖുർആൻ 49:6.